De Z. Bartholomeus Fanti

1921

Article

 


De Z. Bartholomeus Fanti

Door P. Dr. Titus Brandsma, Ord. Carm., Oss. [1]


In een zijkapel der kathedraal van Mantua verheffen zich recht tegenover elkander twee graftomben, waarin na vier honderd jaar nog steeds het stoffelijk overschot wordt tentoongesteld van twee Carmelieten, meester en leerling, die de roem zijn van de Italiaansche hertogstad. Zij zijn het niet minder van de Orde, waarin zij deel uitmaakten van de Congregatie van Mantua, een groep kloosters, die op bijzonder strenge wijze den regel der Orde beleefden. Op zeventienjarigen leeftijd trad reeds de Z. Bartholomeus in de Orde van Maria, aan wier dienst hij zich daardoor wilde verbinden. Wijl hij een voorbeeld was van onderhouding der religieuze tucht, verkoos men hem, nadat hij de H. Priesterwijding had ontvangen, al spoedig tot novicenmeester. Hij had het voorrecht, den geest van godsvrucht en liefde, die hem zelven bezielde, te zien overgenomen door zijn leerlingen, onder wie echter boven allen uitmuntte en zich één voelde met zijn meester de Z. Baptista Mantuanus, met wien hij nog heden de heerlijke plaats der vereering in Mantua’s kathedraal deelt. Niet slechts aan zijn medebroeders echter prentte hij den geest der Orde in, door zielenijver en liefde tot Maria gedreven, zien wij hem ook de statuten ontwerpen van een leekenbroederschap ter eere van Onze Lieve Vrouw van den Berg Carmel. Nog muntte hij uit door een buitengewone godsvrucht tot het Allerheiligste. God verheerlijkte die godsvrucht zelfs door wonderen. Wanneer zieken zijn gebed vroegen, leidde hij hen dikwijls naar het tabernakel.

De geschiedenis verhaalt, dat hij herhaaldelijk de zieken zalfde met de olie der Godslamp en dit door God beloond werd met wonderbare genezing. Nadat hij aldus te Mantua waarschijnlijk meer dan 50 jaren God en de menschen had gediend, werd in het jaar 1495, den 5den Dec. de gouden kroon, op aarde voor zijn heilig leven geschonken, verwisseld met de kroon des Hemels.

De vereering, hem sinds zijn dood bewezen, werd goedgekeurd en bekrachtigd door Paus Pius X, eens bisschop van Mantua en als zoodanig een trouw vereerder van zijn graf.



  1. Published in: Carmelrozen, Vol. IX, Januari 1921, p. 207.


© Nederlandse Provincie Karmelieten.

Published: Titus Brandsma Instituut 2020