Vereering van het H. Sacrament

1938

Encyclopedic entry


Vereering van het H. Sacrament

1938[1]


Vereering van het H. Sacrament. Na de aanbidding van God in Zichzelven, de aanbidding van de H. Drievuldigheid, die hemel en aarde vervult en door de genade in ons woont, is de vereering van het H. Sacrament de schoonste en vruchtbaarste godsvrucht der Katholieke Kerk. Daardoor vereenigt zich de Christen het innigst met den ons gegeven Menschgeworden Middelaar Jesus Christus, die dit H. Sacrament instelde om door deze werkelijke gedachtenis van Zijn Zoendood het rijkst in de vruchten daarvan te doen deelen. Vandaar dat in de vereering van het H. Sacrament het opdragen en bijwonen van de H. Mis op de eerste plaats komt. Op de tweede plaats, ten deele reeds in den eersten vorm begrepen, komt het naderen tot de H. Tafel om de H. Communie te ontvangen, terwijl op de derde plaats komt de aanbidding en vereering van Jesus, wonend in het Tabernakel. Hieraan sluit als een meer verwijderde aan de bouw en versiering van kerken en kapellen, waar de H. Mis kan worden gelezen en het Allerheiligste kan worden bewaard. Een vijfde en laatste vorm zijn de kerk- en altaarwachten ter verdediging van het Allerheiligste. Voor al deze vormen van vereering zijn genootschappen en vereenigingen opgericht, te veel om alle te vermelden. Bij alle vormen houde men steeds het hoogst, wat op de eerste plaats komt. Er is een hiërarchie van waarden, die niet mag worden verwaarloosd. Hoewel het soms kan schijnen, dat de godsvrucht tot Maria die tot het H. Sacrament overtreft, is het bij scherper onderscheiding duidelijk, dat dit op verre na niet het geval is en overal de godsvrucht tot Maria gevoed wordt uit de godsvrucht tot het H. Sacrament en daartoe weder opwekt. Vgl. ook → Uitstelling van het H. Sacrament.

Brandsma



  1. Published in: De Katholieke Encyclopaedie, Vol. XXI., c. 151. The NCI preserves the typescript.


© Nederlandse Provincie Karmelieten.

Published: Titus Brandsma Instituut 2019